Jouw regio: ,
Wijzig regio
Jouw regio: nog niet opgegeven
Wijzig regio
  • Huisje, boompje, beestje en ander (on)gemak

    Ken je de zin ‘Kinderen: heel leuk, maar wat zou ik ze af en toe graag achter het behang plakken…’, om daarna te vervolgen: ‘… maar ze er ook weer gauw achter vandaan trekken.’? Je hoort het vaak.

    De roze wolk die de meeste stelletjes zien (het stichten van een gezinnetje, de trotse ouder-rol, het opscheppen over eigen kroost dat natuurlijk het beste, mooiste, allerleukste en knapste is): veel mensen zullen zich hierin waarschijnlijk herkennen. Of dat wel stiekem weten, maar het niet gauw toegeven…

    Het begint bij de zwangerschap die je maar moet door­maken, zonder wijn, schimmelkaas, lekkere biefstukjes enzovoort. Vooral wanneer je een echt Bourgondiër bent, zal dit beslist niet meevallen! En je mooie kleding die niet meer past. Dan de eerste fase als je als kersverse ouder totaal niet weet wat je met zo’n teer schepseltje moet doen. Vrienden die vaak verschillende tips geven, schoonouders die goedbedoelde adviezen blijven spuien, slapeloze nachten… Discussies op wie hij of zij nou lijkt. Ga er maar aan staan! Maar dan worden de kleintjes groter. De eerste stapjes, glazen die van tafel geveegd worden, de onhandige pogingen om zelf te kunnen eten, de eerste woordjes. Prachtig om te zien hoe zo’n klein mensje zich gaat ontwikkelen!

    Er zijn veel verschillende gezinssituaties, veel manieren van opvoeden, communicatieverschillen. Het is boeiend om te zien hoeveel verschillen en toch soms ook ­overeenkomsten kinderen hebben, waar ze ook vandaan komen. Een jong kind is vaak zo puur en eerlijk met een vaak eenvoudige manier van denken en een ­ongebreidelde fantasie. Een klein mens dat een heel belangrijke plek binnen het gezin inneemt, wat vaak een spiegel is voor eigen gedrag. Waar een ouder trots op is, boos op kan zijn, wanhopig van kan worden, verschrikkelijk veel kan knuffelen, aan de hand kan nemen, de grote wereld mee gaat verkennen, stimuleert, adviseert maar vooral probeert normen en waarden mee te geven. En vol vertrouwen de toekomst in laat gaan. Een kind waarvan een ouder hoopt dat het gelukkig mag zijn, verdriet mag hebben, bij de ouder komt als het moeilijkheden heeft, de puberteit overleeft en later weer met de cirkel van het leven mag beginnen zoals de ouder het heeft gedaan.

    Uiteindelijk hoop je als ouder dat je kind aan het einde van je leven je hand mag vasthouden en je kan vertellen dat je het goed hebt gedaan. En dat jij je kind vol vertrouwen mag loslaten. En dat je er trots op mag zijn.

    Helaas is dit niet altijd vanzelfsprekend. Vooral als er in een gezin iets heel heftigs gebeurt, zoals de dood van een van de gezinsleden. Dan is het zó belangrijk om steun bij elkaar te vinden. En troost. Geniet daarom vooral heel, heel veel van je kroost. Knuffel zoveel je kan. Geef ze alles wat je hebt aan liefde, aandacht en zorg. Maak het nest warm, veilig en gezellig. Wees er voor hun als het moeilijk is. Mopper op ze als ze niet doen wat moet, waarschuw ze voor fouten, maar laat kinderen af en toe eens struikelen. Maar vooral: blijf dicht bij elkaar, ook als het moeilijk is. Vergeef en begin opnieuw, maar hou de deur voor elkaar open. Dan zul je zien dat een hechte band zelfs de moeilijkste stormen overleeft.

    Dus… trek elkaar achter het behang weg, maak plezier, geniet en maak iets moois van het leven!

    Wij wensen u dit toe!

    – Het team van Uitvaartzorg Boerhaavelaan

    Leave a reply →

Reageer op dit artikel

Cancel reply