Jouw regio: ,
Wijzig regio
Jouw regio: nog niet opgegeven
Wijzig regio
  • Wat is nou 2 uur in de week?’

    De zorg verandert. Bij een hulpvraag zijn huisgenoten, vrienden, familie en bekenden vaak de eersten op wie een beroep wordt gedaan. Ook in de jeugdzorg. Maar niet iedereen heeft zo’n eigen netwerk dat kan inspringen als kinderen het bijvoorbeeld ­sociaal niet redden. Of het moeilijk hebben op school. Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) Veenendaal zoekt daarom vrijwilligers die voor deze kinderen en hun ouders het netwerk willen vormen waaraan ze behoefte hebben.

    Martha Renger is zo’n vrijwilliger. Stefan, een jongen met nauwelijks sociale contacten, eet iedere week een avond mee met haar en haar gezin.
    ‘Stefan is 16’, vertelt Martha. ‘Zijn ouders maakten zich zorgen omdat hij helemaal geen vrienden heeft en buiten school dus nooit onder de mensen komt. Ik had me nog maar net ingeschreven voor vrijwilligerswerk toen direct de vraag kwam of Stefan hier één keer per week mocht komen eten. We hebben het thuis samen besproken en besloten dat we het gewoon moesten proberen. En sindsdien komt hij hier iedere woensdag, meestal rond een uur of vijf. We eten samen en na het eten gaat hij nog even gamen met Frank, onze jongste zoon van bijna 15. En dan gaat hij weer naar huis, stipt om zeven uur.’

    Verrijkend
    Martha schreef zich in uit de behoefte iets voor iemand anders te kunnen betekenen. ‘Ik werk aan huis en heb flexibele tijden’, vertelt ze. ‘Ik heb dus de tijd en we hebben hier ook de ruimte. Het leek me goed voor mijzelf en we vinden het ook verrijkend voor onze kinderen. Zo leren ze dat het niet voor iedereen gewoon is dat alles als vanzelf gaat. Dit is ook iets wat bij me past. Ik ben niet het type dat iedere week een uur met iemand gaat wandelen. En koken moet je toch.’ Stefan geniet ervan, al doet hij dat vaak in stilte. ‘In het begin vond hij het heel spannend en was hij heel stil’, vertelt Martha. ‘Later was hij duidelijk meer op zijn gemak en meer ontspannen, en dan kregen we ook wel iets meer contact. Vooral in het gamen met Frank, na het eten, heeft hij veel plezier.’

    Kleine moeite
    De inzet van vrijwilligers voor hulpvragen als die van Stefan en zijn ouders vindt Martha heel goed. ‘Het zijn dingen waarvoor je vroeger bijvoorbeeld een beroep deed op mensen in de buurt of van de kerk. Maar lang niet iedereen is meer verbonden aan een kerk, en dus moet je die hulpvragen ergens anders uitzetten. Het is heel waardevol werk en als je iets zoekt wat goed past bij jou en/of je gezin, dan is het eigenlijk maar een heel kleine moeite. Het kost maar weinig tijd en energie. Want wat is nou twee uur in de week?’

    Leave a reply →

Reageer op dit artikel

Cancel reply