Jouw regio: ,
Wijzig regio
Jouw regio: nog niet opgegeven
Wijzig regio
  • Kun jij je gevoelens omarmen?

    Wanneer je ziek bent, of aan de zijlijn staat, is het van groot belang om je gevoelens te uiten.

    Mijn man werd plotseling heel ernstig ziek. Na drie dagen werd hij kunstmatig in slaap gebracht en na negen dagen overleed hij onverwachts. We hadden een prachtig leven samen met zijn lieve dochter. We waren nauw verbonden met elkaar en wisten precies van elkaar wat ons bezighield.

    Ineens was hij zó ziek dat we dat niet meer konden bespreken. En nog altijd vraag ik me af: zou hij zijn diepste zorg en angst met me besproken hebben? Of zou hij bang zijn geweest om mij hiermee te belasten? Ik besloot mijn kennis en ervaring uit het werken in de zorg uit te breiden en ben mijzelf gaan specialiseren door de opleiding tot counselor te volgen. Het besef dat je ernstig ziek bent en misschien jouw diepste zorgen en angsten voor jezelf houdt, raakt mij namelijk diep.

    In mijn praktijk spreek ik in zo’n geval van een ‘dubbele vorm van verlies’. Je lichaam is al zo aan het knokken, dat het onderdrukken van gevoelens negatieve gevolgen voor je gezondheid kan hebben. Toch begrijp ik dat je de kracht van je partner of dierbaren hard nodig hebt en dat je hen daarom niet wilt belasten. Zij hebben die kracht immers ook zo hard nodig, zowel nu als later…

    Daarnaast is er misschien de angst om afscheid te moeten nemen van al je dierbaren én van het leven. En dat terwijl je omgeving een heel andere zorg heeft: namelijk de zorg om jou te verliezen en het gevoel van machteloos moeten toekijken. In hetzelfde proces spelen voor beide partijen dan geheel andere emoties. Zijn jullie in staat om die verschillende emoties volledig te delen met elkaar? Want ook als partner, ouder, kind of andere dierbare naaste is het hartverscheurend om te moeten toekijken hoe hard er geknokt wordt. Helemaal als je ondertussen zelf het gevoel hebt dat je aan de zijlijn staat.

    Ook wanneer je leeft met de gevolgen van kanker of bij rouwverwerking na verlies van je dierbare, vraagt dit veel van je, zowel geestelijk als lichamelijk. Mensen vertellen mij vaak dat ze het gevoel hebben dat anderen niet goed weten hoe ze ermee moeten omgaan. Dat ze graag overgaan tot de orde van de dag en dat misschien ook wel van jou verwachten. Helaas is het niet zo simpel.

    Mijn advies voor jou of jullie is om in gesprek te gaan met iemand die niet emotioneel betrokken is, zoals een counselor, zodat je alle emoties kunt uiten. Iemand die je helpt met ontladen. Zodat deze emoties erkenning en een plaats krijgen. Doordat de emoties niet blijven doorzeuren, kun jij je weer opladen. Dan ontstaat er meer ruimte voor datgene wat nu juist zo belangrijk is.

    – Paula van der Hulst, counselor

    Leave a reply →

Reageer op dit artikel

Cancel reply