‘Ik leid een leven dat belangrijk voor me is’
Naast alle emoties die erbij kwamen, moest ik mijn hoofd ook buigen over allerlei praktische zaken. Ik moest afspraken maken met artsen voor onderzoeken en behandelingen en zaken regelen met mijn werkgever, naar de apotheek om medicatie op te halen... Dit is eigenlijk nog maar een greep uit alles wat er op me afkwam. Alles rondom mijn ziekte was een voortstuwende kracht. Ik werd geleefd. Ik had nauwelijks de tijd en ruimte om alles een plekje te kunnen geven. In die tijd kon ik natuurlijk wel terugvallen op mijn dierbaren. Maar omdat ik hen niet altijd wilde opzadelen met mijn verdriet, angst en stress, kropte ik het op. Na mijn behandelingen en het terugkrijgen van de 'controle' merkte ik dat ik, ondanks enige opluchting, me nog steeds angstig en gestrest voelde. lees verder
Meest besproken artikelen