• Welke verandering wil jij maken?

    Welke verandering wil jij maken?

    Soms loopt het leven helemaal niet zoals je zelf zou willen. Als de diagnose 'kanker' je leven op de kop zet, als je alle focus nodig hebt om te herstellen of nadat je beter bent en vecht voor weer een normaal leven, als je leven in het teken staat van overleven, stress, emotie en vooral doorgaan… Hoe dan je leven terug te krijgen? Het antwoord daarop begint met het stap voor stap op weg te gaan. De weg van meer ontspanning, aanvaarding, richting en nieuwe vitaliteit. lees verder

  • Meditatie voor holistisch herstel en meer vitaliteit

    Meditatie voor holistisch herstel en meer vitaliteit

    Vanaf de diagnose van een ernstige ziekte zoals ­kanker verandert alles in je leven. Je komt terecht in de ‘medische molen’ waarin weinig ruimte is voor emoties en het verwerken van de schok. Het kan voelen alsof je de controle over je lichaam en toekomst verliest, en je raakt in een soort 'overlevingsmodus'. Alles moet verwerkt worden, een plek krijgen, en dat kan een uitdaging zijn zonder enig houvast en vertrouwen. lees verder

  • ‘Ik heb mezelf van binnenuit leren accepteren’

    ‘Ik heb mezelf van binnenuit leren accepteren’

    Eigenlijk had niemand me erop voorbereid. Toen mijn borst moest worden geamputeerd omdat er een tumor in bleek te zitten, heb ik er nooit bij stilgestaan, hoe die lege plek aan mijn lijf zou voelen. Ik was alleen maar blij dat ik er op tijd bij was en alles goed kon worden weggehaald. De chemotherapie en ­bestralingen waren heftig, maar daarna vond ik mezelf langzaam maar zeker weer een beetje terug. lees verder

  • Hoe nu verder?

    Hoe nu verder?

    Het krijgen van kanker is op verschillende vlakken zeer ingrijpend. Dan kun je wel wat hulp gebruiken. Hulp bij het accepteren waarom dit jou, jouw kind of jouw dierbare overkomt. Hulp om jouw leven weer op de rit te krijgen tijdens of na een ziekteproces. Hulp bij het accepteren als je niet meer beter wordt. Hulp om met de dood of het verlies van een naaste om te gaan. lees verder

  • ‘Ik leid een leven dat belangrijk voor me is’

    ‘Ik leid een leven dat belangrijk voor me is’

    Naast alle emoties die erbij kwamen, moest ik mijn hoofd ook buigen over allerlei praktische zaken. Ik moest afspraken maken met artsen voor onderzoeken en behandelingen en zaken regelen met mijn werkgever, naar de apotheek om medicatie op te halen... Dit is eigenlijk nog maar een greep uit alles wat er op me afkwam. Alles rondom mijn ziekte was een voortstuwende kracht. Ik werd geleefd. Ik had nauwelijks de tijd en ruimte om alles een plekje te kunnen geven. In die tijd kon ik natuurlijk wel terugvallen op mijn dierbaren. Maar omdat ik hen niet altijd wilde opzadelen met mijn verdriet, angst en stress, kropte ik het op. Na mijn behandelingen en het terugkrijgen van de 'controle' merkte ik dat ik, ondanks enige opluchting, me nog steeds angstig en gestrest voelde. lees verder

  • Als ik er niet meer ben

    Als ik er niet meer ben

    Dat de kanker haar niet meer tijd zou geven, werd in de lente duidelijk. Het einde kwam aan het begin van de zomer; ze is niet ouder dan 24 jaar geworden. Ze had er vooral een hekel aan als mensen zeiden dat ze het gevecht aan moest gaan met de kanker. Wat nou gevecht? Alsof je niet genoeg je best hebt gedaan als de ziekte van jou 'wint'. lees verder