Zo oma, zo kleindochter
Als ik haar meeneem op een korte trip, doet zich altijd wel een gelegenheid voor dat ze even moet laten zien dat ze het nog altijd kan: voor de ogen van een verbaasde hotel-eigenaar, een verraste neef een bewonderende vriendin werpt zij zich ruggelings ter aarde en zwiept ze haar benen gestrekt de lucht in. Vervolgens duwt ze in opgaande richting haar heupen en torso van de grond en staat ze triomfantelijk in ‘kaars’ op haar schouders. En nog is het spektakel niet voorbij, want húp, daar kantelen haar benen door naar achter en raken de tenen de grond, vlak achter haar hoofd. Ja, het klopt dus wat ik over haar opschep:ze kan het nog steeds. lees verder
Meest besproken artikelen