‘Mijn jeugdherinneringen vereeuwigd’
Toen ik een jaar of 6 was, kreeg ik van mijn opa en oma een zilveren naamarmbandje. Ik weet nog hoe blij ik was en ik droeg het met trots. In mijn puberteit vond ik het wat tuttig worden en stopte ik het in een doosje. In de brugklas kreeg ik een mooie ring met een groene jadesteen van diezelfde opa en oma. En rond mijn 16e ontwierp ik zelf een ring, die ik liet maken bij Kees de goudsmid. Inmiddels ben ik 54 jaar, het leven is veranderd en mijn jeugdsieraden pas ik allang niet meer. Wel heb ik er mooie herinneringen aan en ze verdienen het om niet langer in een doosje te liggen, maar weer gedragen te worden. lees verder
Meest besproken artikelen